غبار این بیابون بی‌سواره...

 

 

ای فال‌گیر  ِ کوچک ِ خوش‌لهجه!

در دست‌های گنگ ِ بلاتکلیف

دنبال ردّ پای کدامین غریبه‌ای؟

 

این بغض‌های سرزده

                                معنا نمی‌شوند

 

زحمت نده زمین و زمان را!

در من مسافری‌ست

                             که هرگز نمی‌رسد...

 

 

پی‌نوشت: عنوان این‌پست، از آوازی‌ست محلّی...

 

  
نویسنده : محمّد نقیان ; ساعت ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/۱٢
تگ ها :

...

 

 

 

وقتی برادرم مرد در آن غروب سنگین

حتّی کبوتران هم انگار مرده بودند

گنجشک‌های خسته در زخمه‌های سرما

آوازهای خود را از یاد برده بودند

 

  
نویسنده : محمّد نقیان ; ساعت ٥:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٦
تگ ها :